ردّپا...
ردّپایی مانده بود از من به ساحل چند جا...... 
قالب وبلاگ
نويسندگان
آخرين مطالب
پيوندهای روزانه

قبل از سال تحویل، فرصت نشد افکارم رو اینجا مکتوب کنم.

سال گذشته، سال اشک و لبخند بود. تلاطم داشت، اما در جهت صعود. به هر حال نتیجه نسبتا قابل قبول بود. حدودا می تونم بگم به چهل درصد اهدافم رسیدم، دلیل عمده اش تنبلی و امروز فردا کردن کارها بود. به هر حال پیشرفت کم، بهتر از درجا زدن و افت کردنه. به علاوه قدم اول که خیلی مهم و اساسی و به قولی صعب الوصولهعینک امسال برداشته شد و به امید خدا سال بعد هم برای بقیه ی راه برنامه دارم، هم برای تنبلی...

سال جدید هم تا اینجا خوب بوده. می تونه سال سرنوشت سازی باشه. به هرحال من امسال دنبال وعده وعید نیستم. فقط نتیجه را می خواهم...

شاعر میگه:

امسال سال آوازه        سال رونق سازه

گویی زندگی تازه        در لحظه ی آغازه

درهای امیدواره           هر جا که بری بازه

حرف،حرف سفر کردن  در باور ِ پروازه....

من عاشق ِ این اصوات ِ امیدوارانه ام. حتی اگر هم آخرش بفهمی که بی خود امیدوار بودی، حداقل به خوشحالی اون لحظه اش می ارزه... بگذریم...

سال ِ نو مبارک...

پینوشت 1: خدایا! اردیبهشت امسال را بر ما آسان گردان و نتیجه را ختم بخیر کن...

پینوشت 2: چه صفاییه دم رودخونه نشستن و چه چه زدن، البته اگه بشه اسمشو گذاشت چه چه! فقط ای کاش صدام بهتر بودعینک

[ یکشنبه ٤ فروردین ۱۳٩٢ ] [ ۳:٥٦ ‎ق.ظ ] [ بهاره ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

امکانات وب